فنجان های قهوه ظروفی هستند که به طور خاص برای نوشیدن قهوه طراحی شده اند. به طور کلی، فنجان های چای کم عمق با لبه پهن و شفافیت بالا هستند تا عطر چای سیاه پخش شود و تشخیص رنگ آن تسهیل شود. از طرف دیگر فنجان های قهوه دارای لبه باریک تر، ضخیم تر و شفافیت کمتری هستند.
فنجان های قهوه به طور کلی در دو نوع سفالی و چینی موجود هستند. فنجان سازان با درک این موضوع که قهوه را باید داغ میل کرد، فنجان های سفالی با حفظ حرارت عالی و همچنین فنجان های چینی استخوانی را تولید کردند که حتی بهتر از چینی هستند. فنجان های چینی استخوانی، حاوی 25 درصد خاکستر استخوان حیوانی، سبک وزن، بسیار شفاف هستند و گرما را حفظ می کنند و به قهوه اجازه می دهند کندتر خنک شود. قهوه دارای رنگ کهربایی شفاف است. برای نشان دادن این ویژگی به بهترین شکل، یک فنجان قهوه-حاشیه دار سفید ترجیح داده می شود. از نظر وزن، فنجانهای سبکتر ترجیح داده میشوند، زیرا این نشاندهنده بافت ریزتر است، به این معنی که مواد اولیه مورد استفاده در تولید آنها ریزتر هستند، در نتیجه سطح متراکمتر با منافذ کمتر و احتمال کمتری برای چسبیدن لکههای قهوه به فنجان ایجاد میشود.
فنجانها را میتوان بر اساس شکل لبههایشان به فنجانهای-دهانه گشاد و{1}}دهانه مستقیم دستهبندی کرد. فنجانهای دهانه پهن به قهوه اجازه میدهند تا به طیف وسیعتری از جوانههای چشایی برسد، در حالی که فنجانهای دهانه مستقیم، با لبههایشان عمود بر میز، طعم متعادلتری ایجاد میکنند. آنها همچنین می توانند بر اساس ضخامت دیواره به فنجان های-دیواره ضخیم و دیواره نازک- طبقه بندی شوند. فنجانهای{9}}دیوارهای ضخیم در حفظ گرما بهتر هستند و برای قهوههای ویژه مناسب هستند، در حالی که فنجانهای{10}دیواره نازک حس دهانی نرمتری ارائه میدهند و برای قهوههای تک{11}مناسبتر هستند. در نهایت، آنها را میتوان بر اساس ظرفیت طبقهبندی کرد: فنجانهای کوچک (کمتر از 100 میلیلیتر) بیشتر برای اسپرسو، فنجانهای حدود 200 میلیلیتر بیشتر برای قهوههای تک منشا استفاده میشوند، و فنجانهای بزرگ (بیش از 300 میلیلیتر) بیشتر برای قهوههای تخصصی با محتوای شیر بالاتر استفاده میشوند.
